Komentarz do Konstytucji RP art. 227

Przedmiot niniejszego komentarza stanowi obszerny artykuł Konstytucji RP w całości poświęcony Narodowemu Bankowi Polskiemu – centralnemu bankowi państwa (NBP dotyczy także sześć innych przepisów ustawy zasadniczej). Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997 r. jest pierwszą polską ustawą zasadniczą okre- ślającą status NBP, czyniąc to w sposób odpowiadający ogólnemu w skali globalnej i europejskiej nowemu podejściu do instytucji banku centralnego, które wyraża się w uznaniu potrzeby zapewnienia bankowi centralnemu, jako swoistej „władzy monetarnej”, niezależności w stosunku do władzy politycznej. Określenie „niezależność” w Konstytucji RP nie występuje (nie ma go także w ustawie z 29 sierpnia 1997 r. o NBP), jednakże niezależność jest w orzecznictwie i w doktrynie uznana za konstytucyjną zasadę charakteryzującą pozycję polskiego banku centralnego. Umożliwia to sytuowanie centralnego banku państwa RP poza klasycznym trójpodziałem władz, a powoduje również potrzebę rozważenia kwestii odpowiedzialności konstytucyjnej Prezesa NBP, zakresu kontroli działalności banku centralnego przez Najwyższą Izbę Kontroli i charakteru prawnego aktów normatywnych wydawanych przez organy NBP.